اخبار وب

Supabase یا Firebase؟ مقایسه مدل داده، دسترسی و هزینه

مقایسه Supabase و Firebase بر اساس PostgreSQL، Firestore، SQL Connect، Realtime، دسترسی، هزینه و Self-hosting؛ همراه نمونه کامل Policy برای RLS.

1405/01/01 2 دقیقه مطالعه 598 بازدید
Supabase یا Firebase؟ مقایسه مدل داده، دسترسی و هزینه

انتخاب بین Supabase و Firebase را از ساختار داده شروع کنید. یک فروشگاه با سفارش، اقلام سفارش، موجودی و گزارش مالی، مسئله‌ای متفاوت از یک برنامه همگام‌سازی یادداشت دارد. نام Backend-as-a-Service به این معنی نیست که معماری، مجوز دسترسی و هزینه از تصمیم‌های تیم حذف می‌شوند. این خدمات بخشی از زیرساخت را آماده می‌کنند؛ انتخاب دیتابیس و قرارداد داده همچنان روی توسعه و نگهداری اثر می‌گذارد.

متن اولیه این مقایسه، Supabase را برای پروژه‌های جدی بهترین انتخاب می‌دانست و Firebase را به نمونه‌سازی سریع محدود می‌کرد. چنین تقسیم‌بندی‌ای پشتوانه ندارد. هر دو مجموعه برای محصول واقعی استفاده می‌شوند، اما قابلیت‌ها و شیوه اتصال آن‌ها یکسان نیست. برای تصمیم قابل دفاع باید مشخص کنید کدام محصول Firebase را با کدام بخش Supabase مقایسه می‌کنید و کدام نیاز برای پروژه شما تعیین‌کننده است.

دو مجموعه محصول، نه دو دیتابیس هم‌شکل

طبق مستند معماری Supabase، این سرویس نسخه یک‌به‌یک Firebase نیست. پایه پروژه Supabase یک دیتابیس PostgreSQL است و خدماتی مانند Auth، Storage، Realtime و Edge Functions پیرامون آن قرار می‌گیرند. داشتن یک دیتابیس رابطه‌ای واقعی، برای تیمی که SQL، Constraint و Migration را می‌شناسد، امکان استفاده از همان روش‌های آشنا را فراهم می‌کند. این موضوع به‌تنهایی کیفیت طراحی یا سرعت اجرای هر Query را تضمین نمی‌کند.

Firebase نیز نام یک محصول واحد نیست. Cloud Firestore و Realtime Database دو گزینه NoSQL با مدل‌ها و قواعد متفاوت‌اند. Authentication، خدمات میزبانی و ابزارهای دیگر هم در این مجموعه وجود دارند. نمی‌توان هزینه یا قابلیت یک محصول را به همه Firebase تعمیم داد. حتی عبارت «Firebase دیتابیس رابطه‌ای ندارد» دیگر مقایسه دقیقی نیست و باعث کنارگذاشتن یک گزینه مرتبط می‌شود.

Firebase SQL Connect، که نشانی مستندات Data Connect به آن هدایت می‌شود، از Cloud SQL for PostgreSQL استفاده می‌کند. این محصول مدل داده و Query و Mutation را با فناوری GraphQL تعریف می‌کند و SDKهای دارای Type تولید می‌کند. بنابراین اگر نیاز اصلی شما دیتابیس رابطه‌ای است، مقایسه را صرفاً به Firestore و PostgreSQL تقلیل ندهید؛ SQL Connect مسیر دیگری در اکوسیستم Firebase است و معماری و هزینه خودش را دارد.

مدل داده را با چند سؤال واقعی بررسی کنید

فرض کنید سامانه‌ای برای رزرو کلاس می‌سازید. هنرجو به چند جلسه تعلق دارد، جلسه ظرفیت دارد و پرداخت به ثبت‌نام مرتبط است. آیا گزارش مجموع پرداخت‌ها به تفکیک مدرس می‌خواهید؟ آیا حذف یک جلسه باید روی ثبت‌نام‌ها محدودیت داشته باشد؟ آیا تغییر ظرفیت و ثبت رزرو باید در یک Transaction انجام شود؟ پاسخ این سؤال‌ها از فهرست عمومی مزایا مفیدتر است، چون شکل داده و عملیات حساس را روشن می‌کند.

در PostgreSQL می‌توانید رابطه‌ها را با Foreign Key، محدودیت‌ها را با Constraint و عملیات چندمرحله‌ای را با Transaction طراحی کنید. ولی جدول نامناسب، Index ناکافی یا Query پرهزینه همچنان مشکل ایجاد می‌کند. آشنایی با SQL مزیت تیم است، نه جایگزین بررسی عملکرد. لازم نیست همه منطق برنامه را داخل دیتابیس قرار دهید؛ مرز میان دیتابیس و سرویس برنامه را متناسب با پیچیدگی دامنه انتخاب کنید.

در Firestore داده در Collection و Document قرار می‌گیرد. طراحی معمولاً باید با الگوی خواندن برنامه هماهنگ شود و گاهی تکرار بخشی از داده را می‌پذیرد. این تکرار هزینه همگام‌سازی و اصلاح دارد. از سوی دیگر، نبود Join عمومی SQL به معنی نبود Transaction یا ناتوانی در ساخت محصول جدی نیست. انتخاب مدل سندی زمانی قابل دفاع است که مسیرهای خواندن، اندازه Document و قواعد تغییر داده برای تیم روشن باشند.

Realtime و Offline را جداگانه تعریف کنید

اگر منظور شما از Realtime نمایش پیام جدید است، نیاز با حضور آنلاین کاربران یا همگام‌سازی تغییرات آفلاین فرق دارد. ابتدا نوع رویداد، تعداد گیرندگان، اهمیت ترتیب و رفتار پس از قطع اتصال را مشخص کنید. اتصال زنده به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که هیچ رویدادی از دست نرود. برنامه باید بداند پس از اتصال دوباره، داده معتبر را از کجا دریافت کند و چه چیزی در رابط کاربر نمایش دهد.

مقایسه رسمی Firestore و Realtime Database نشان می‌دهد حتی دو دیتابیس Firebase هم در Query، مدل داده و قابلیت‌های مرتبط یکسان نیستند. امکانات Offline هر SDK و پلتفرم را جدا بررسی کنید. وجود یک API شنونده در Supabase نیز به معنی داشتن همان قرارداد Offline یک SDK دیگر نیست. برای نوشتن آفلاین، تعارض تغییرات و بازپخش درخواست‌ها باید تصمیم مستقل بگیرید.

Authentication با Authorization فرق دارد

Authentication مشخص می‌کند کاربر کیست. Authorization تعیین می‌کند اجازه دیدن یا تغییر کدام داده را دارد. اینکه کاربر وارد برنامه شده، برای خواندن سفارش فرد دیگر مجوز ایجاد نمی‌کند. در Supabase معمولاً Row Level Security یا RLS بخشی از این مرز است. در محصولات Firebase باید قواعد دسترسی مرتبط با همان محصول را طراحی کنید. پنهان‌کردن یک دکمه در UI یا فیلترکردن نتیجه روی مرورگر، جای این قواعد را نمی‌گیرد.

برای نمونه آموزشی زیر، یک پروژه آزمایشی Supabase با Auth فعال لازم است. SQL را در SQL Editor همان پروژه اجرا کنید؛ جدول تازه‌ای به نام demo_notes می‌سازد و فقط خواندن و افزودن یادداشت متعلق به کاربر واردشده را مجاز می‌کند. نمونه قابلیت ویرایش یا حذف ندارد. روی دیتابیس موجودی که این جدول را دارد، بدون بررسی دوباره اجرا نکنید. این کد به سرویس بیرونی دیگری یا فایل جاافتاده وابسته نیست.

-- Run once in the SQL Editor of a fresh Supabase test project.
create table public.demo_notes (
  id uuid primary key default gen_random_uuid(),
  user_id uuid not null default auth.uid() references auth.users(id),
  body text not null check (char_length(body) between 1 and 1000),
  created_at timestamptz not null default now()
);
create index demo_notes_user_id_idx on public.demo_notes(user_id);
alter table public.demo_notes enable row level security;
revoke all on public.demo_notes from anon, authenticated;
grant select, insert on public.demo_notes to authenticated;
create policy "read own demo notes"
  on public.demo_notes for select to authenticated
  using ((select auth.uid()) = user_id);
create policy "insert own demo notes"
  on public.demo_notes for insert to authenticated
  with check ((select auth.uid()) = user_id);

در این نمونه، user_id از هویت کاربر درخواست‌کننده می‌آید و Policy افزودن اجازه ثبت ردیف برای فرد دیگری را نمی‌دهد. Policy خواندن نیز فقط ردیف‌های همان کاربر را نمایش می‌دهد. اجرای SQL Editor معمولاً با نقشی مدیریتی انجام می‌شود؛ نتیجه آن را با رفتار یک درخواست عادی کاربر اشتباه نگیرید. برای بررسی دسترسی واقعی باید از API با Session کاربر استفاده شود، نه از اتصال مدیریتی دیتابیس.

کلید دارای دسترسی مدیریتی یا service_role نباید در مرورگر قرار بگیرد. کلید قابل انتشار، هویت کاربر و Policy سه مفهوم جدا هستند. خواندن راهنمای رسمی RLS برای طراحی دسترسی لازم است. برای ورودی برنامه نیز راهنمای Zod و اعتبارسنجی داده کمک می‌کند؛ Validation قالب داده را بررسی می‌کند و جای Authorization را نمی‌گیرد.

هزینه را با الگوی استفاده برآورد کنید

برچسب رایگان یا یک عدد ثابت ماهانه برای مقایسه کافی نیست. تعداد کاربران فعال، حجم ذخیره‌سازی، خروج داده، فراخوانی Function، دفعات خواندن و نوشتن و اتصال‌های زنده را در یک جدول ثبت کنید. سپس این مصرف را با صفحه قیمت همان محصول تطبیق دهید. محصولی که در نمونه کوچک ارزان است، ممکن است با الگوی خواندن پرتکرار به هزینه متفاوتی برسد. برعکس، ظرفیت رزروشده برای پروژه کم‌مصرف ممکن است استفاده نشود.

در مستند هزینه Firestore، عملیات و رفتار Listenerها روی صورت‌حساب اثر دارند. این مدل را به همه خدمات Firebase تعمیم ندهید. برای Supabase نیز ظرفیت دیتابیس و خدمات جانبی را از هم جدا کنید و حدود طرح انتخابی را بخوانید. در بودجه، فقط مصرف ابر را نگذارید؛ زمان پیاده‌سازی، پایش، رسیدگی به خطا و مهاجرت احتمالی نیز هزینه پروژه است.

Self-hosting اختیار بیشتری می‌دهد و مسئولیت هم دارد

Supabase امکان Self-hosting دارد، اما داشتن سورس و اجرای چند Container به معنی آماده‌بودن سرویس برای داده مشتری نیست. مستند Self-hosting مسئولیت نگهداری سرور، امنیت، دیتابیس، Backup، بازیابی و دسترس‌پذیری را به شما واگذار می‌کند. اگر تیم توان رسیدگی به این بخش‌ها را ندارد، هزینه پنهان آن می‌تواند از مبلغ یک سرویس مدیریت‌شده بیشتر شود. این انتخاب را با ظرفیت عملی تیم بسنجید.

Open source بودن نیز همه وابستگی‌ها را حذف نمی‌کند. Auth، Object Storage، Functionها، پیکربندی شبکه و رفتار SDK ممکن است برای مهاجرت نیازمند تغییر باشند. قابلیت انتقال PostgreSQL بخشی از مسئله را ساده‌تر می‌کند، اما انتقال کل برنامه یک Export ساده نیست. مسیر خروج باید شامل داده، هویت، فایل‌ها و قرارداد API باشد. در راهنمای طراحی API می‌توانید مرز این قراردادها را دقیق‌تر بررسی کنید.

یک تصمیم کوتاه و قابل بازنگری ثبت کنید

برای انتخاب، یک سند کوتاه بنویسید: نیاز اصلی داده چیست، کدام قابلیت را لازم دارید، تیم با چه فناوری‌ای آشناست و چه محدودیتی در دسترسی یا پرداخت دارید. سپس یک مسیر واقعی مانند ثبت رزرو و نمایش سوابق را طراحی کنید. نتیجه را با معیارهایی مثل تعداد درخواست، نقاط شکست و حجم تغییرات لازم بسنجید. برتری عمومی یک برند معیار مناسبی برای تصمیم پروژه شما نیست.

اگر PostgreSQL و کنترل بر مدل رابطه‌ای محور پروژه است، Supabase گزینه مرتبطی برای بررسی است. اگر برنامه به SDKها و خدمات مشخص Firebase وابسته است، ارزش یکپارچگی آن‌ها را در نظر بگیرید و برای نیاز رابطه‌ای SQL Connect را هم بررسی کنید. انتخاب نهایی را همراه با دلیل و تاریخ بازنگری ثبت کنید؛ مثلاً پس از تغییر الگوی مصرف یا اضافه‌شدن نیاز آفلاین، هزینه و معماری دوباره بررسی شوند.

واکنش به این مقاله

اشتراک‌گذاری این مقاله:
دیدگاه‌ها 0
۰ / ۲۰۰۰

هنوز دیدگاهی ثبت نشده

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!